دعابة. [ دَ ب َ ] (ع مص ) راندن و دفع. (از اقرب الموارد). دعب . و رجوع به دعب شود. || مزاح کردن . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). دعب . و رجوع به دعب شود.
دعابة. [ دَع ْ عا ب َ ] (ع ص ) مرد بامزاح . (منتهی الارب ). شخص بسیار لعب و مزاح ، تاء آن مبالغه راست . (از اقرب الموارد). مَزّاح . لوده . دعّاب . و رجوع به دعاب شود....
فرهنگ معین
(دَ عّ بِ یا بَ ) [ ع . دعابة ] ۱ - (مص ل . ) مداعبت ، شوخی کردن ، لاغ گفتن . ۲ - (اِمص . ) شوخی .
فرهنگ فارسی
۱ - ( مصدر ) مداعبت شوخی کردن لاغ گفتن . ۲ - ( اسم ) شوخی . مرد با مزاح . شخص بسیار لعب و مزاح .
