تلفظ بین المللی : /doʃmˈani kˈardan/ تلفظ : [doSm'ani k'aRdan]
لغت نامه دهخدا
دشمنی کردن. [ دُ م َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) عداوت وخصومت کردن. مکروه داشتن. نفرت نمودن. ( ناظم الاطباء ). اختصام. امتئار. تبغض. تشارس. تنازع. جهار. خصام.شنان. کشح. کفاح. مجاساة. مجاهرة. محال. معاداة. مضاداة. مکاشحة. مماحلة. ( از منتهی الارب ) : گر نه تو ای زودسیر تشنه خون منی با من دیرینه دوست چندکنی دشمنی.خاقانی.ما با تو دوستی و وفا کم نمی کنیم چندان که دشمنی و جفا بیشتر کنی.سعدی.چه حاجت که با وی ک...
