تلفظ بین المللی : /dˈast pˈiʃ/ تلفظ : [d'ast p'iS]
لغت نامه دهخدا
دست پیش . [ دَ ] (ص مرکب ) کنایه از گدا و سائل .(آنندراج ). || دادخواه . (ناظم الاطباء).
دست پیش . [ دَ ت ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) سبقت گیری . نخست آغازی . پیشی گیری : دست پیش بدل ندارد. دست پیش زوال ندارد. دست دست پیش دستان است .- دست پیش را گرفتن ، یادست پیش (با فک اضافه ) گرفتن ؛ در تداول ، پیشدستی کردن . سبقت گرفتن : دست پیش را گرفته ای که عقب نمان...
فرهنگ فارسی
سبقت گیری نخست آغازی پیشی گیری دست پیش بدل ندارد .
