تلفظ بین المللی : /dˈast pˈarvar/ تلفظ : [d'ast p'aRvaR]
لغت نامه دهخدا
دست پرور. [ دَ پ َرْ وَ ] ( ن مف مرکب ) دست پرورد. دست پرورده. پرورش یافته از دست. ( غیاث ). پرورش یافته به دست ، مثل طفلی را که دایه اش باشد گویند: این دست پرورده اوست. ( آنندراج ). آنکه تحت تربیت دیگری قرار گرفته باشد. مُربّی ̍ : همه را دید دست پرور نازدست از آیین جنگ داشته باز.نظامی.تیرش تمام سینه پسند است و دل نشین این غمزه دست پرور طرف کلاه کیست.قدسی ( از آنندراج ).|| ( نف مرکب ) پرورنده به د...
فرهنگ عمید
کسی که زیردست کس دیگر پرورش یافته باشد، آن که تربیت شده و پرورش یافتۀ دست کسی باشد.
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه تحت تربیت دیگری قرار گرفته باشد مربی . دست پرورد دست پرورده پرورش یافته از دست .
