تلفظ بین المللی : /dˈozd pˈiʃeː/ تلفظ : [d'ozd p'iSe:]
لغت نامه دهخدا
دزدپیشه. [ دُ ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب ) آنکه پیشه اش دزدی باشد. که دزدی شغل و کار دارد. که به دزدی پردازد. که عمل و شغل او دزدی است : [ مردم ساروان به خراسان ] مردمانی اند شوخ روی و جنگی و دزد پیشه و ستیزه کار و بی وفا و خون خواره. ( حدود العالم ). این ترکان گنجینه مردمانی اند دزدپیشه ، کاروان شکن و شوخ روی و اندر آن دزدی جوانمردپیشه. ( حدود العالم ). [ بلوچان ] مردمانی اند... دزدپیشه و شبان و ناپاک ...
