درچکانیدن. [ دَ چ َ / چ ِ دَ ] ( مص مرکب ) چکانیدن. تزریق. صفت دارویی که به زراقه درچکانند : بگیرند انذروت مدبر و نشاسته و اسفیداج و همه را بیامیزند وبه شیر حل کنند و درچکانند. ( ذخیره خوارزمشاهی ).
صدف وار باید زبان درکشیدن
که وقتی که حاجت بوددرچکانی.
سعدی.
رجوع به چکانیدن شود.
