دتهوش. [ دَ ] ( اِ ) هیأت اوستایی کلمه «دی » است. هیأت دیگر آن دَذوَه است «دادار» یا آفریننده و آفریدگار و همیشه صفت اهورامزدا آورده شده است. این کلمه از مصدر«دا» به معنی دادن و آفریدن و ساختن و بخشودن است ودر پهلوی «داتن » و در فارسی «دادن » شده است و از همین بنیاد است «داتر» که در فارسی «دادار» ( = آفریدگار ) گوئیم. ( از فرهنگ ایران باستان پورداود ج 1 ص 7 ).
