دألان . [ دَ ءَ ] (ع اِ) شغال . دُءِل . (منتهی الارب ).
دألان . [ دَءْ ] (ع مص ) فریفتن کسی را. (منتهی الارب ) (تاج المصادر بیهقی ). دَأل . (منتهی الارب ).- ابن دألان ؛ مردی است . رجوع به ماده ٔ دول شود.
