معانی کلمه : دانی
لغت نامه دهخدا
دانی . (ص نسبی ) منسوب به دانیة، شهری به اندلس . رجوع به دانیة شود.
دانی . (حامص ) دانندگی . دانستن . و این در ترکیب آید چون : سخن دانی . دمنه دانی . غیب دانی .
فرهنگ عمید
۱. [مقابلِ عالی] پست و فرومایه.
۲. [مقابلِ قاصی] قریب، نزدیک.
۲. [مقابلِ قاصی] قریب، نزدیک.
فرهنگ معین
[ ع . ] (ص .) پست ، فرومایه .
(اِفا. ص .) نزدیک ؛ ج . دناة (دنات ).
(اِفا. ص . ) نزدیک ، ج . دناة (دنات ).
[ ع . ] (ص . ) پست ، فرومایه .
[ ع . ] (ص . ) پست ، فرومایه .
فرهنگ فارسی
قریب، نزدیک، پست وفرومایه
( اسم صفت ) پست فرو مایه .
الامام ابو عمر و عثمان بن سعید معروف به ابین صیرفی
( اسم صفت ) پست فرو مایه .
الامام ابو عمر و عثمان بن سعید معروف به ابین صیرفی
