معانی کلمه : دادر
لغت نامه دهخدا
دادر. [ دَ ] (اِخ ) نام خدای عزوجل .
|| داور. دادگر.
فرهنگ عمید
دادگر.
〈 دادر آسمان: [قدیمی] خدایتعالی.
۱. برادر: ◻︎ از پدر چون خواستندش دادران / تا بَرَندش سوی صحرا یک زمان (مولوی: ۹۵۲).
۲. (صفت) دوست صمیمی که مانند برادر باشد: ◻︎ تلخ خواهی کرد بر ما عمر ما / کی بر این میدارد ای دادر تو را؟ (مولوی: ۱۰۰۴).
فرهنگ معین
(دَ ) (اِ. ) ۱ - برادر. ۲ - دوست .
فرهنگ فارسی
برادر، دوستی که مانندبرادرباشد، دادور، داور، دادگر، دادر آسمان:خدای تعالی
۱ - برادر . ۲ - دوست .
داور
۱ - برادر . ۲ - دوست .
داور
