معانی کلمه : د

(دِ ) (ق . ) (عا. ) برای تأکید قبل یا بعد از فعل امر درآید: د برو، د زود باش ، نزن د.
(حر. ) حرف دهم از الفبای فارسی که در حساب ابجد برابر با عدد ۴ می باشد.

ضمیر شخصی متصل فاعلی سوم شخص مفرد ( مضارع ) و آن بفعل امر پیوندد : رود کند خورد .
هجای بی معنی که آنرا بمناسبت آوایش جانشین اوت در موسیقی کرده اند و آن اولین نت گام موسیقی است .

از حروف الفبای بختیاری با این تفاوت که گونه ای از حرف دال ( یا شبه دال ) که در بعضی از واژگان مانند واژه بید به معنی بود جایگزین دال فارسی می شود. این حرف در زبان انگلیسی معادل ندارد و طریقه تلفظش بدین صورت است که شبیه تلفظ دال فارسیست با این تفاوت که نوک زبان به پشت دندان های فک بالا نمیچسبد. نوشتن این حرف به انگلیسی امکان ندارد.