خیط. [ خ َ ] (اِخ ) نام کوهی است . (منتهی الارب ).
خیط. [ خ َ ی َ ] (ع اِمص ) درازی گردن . (منتهی الارب ).
خیط. [ خ َ ] (اِخ ) نام سلسله ٔ ستارگان خرد که بمیان حوتین جای دارند. (یادداشت مؤلف ).
(اِ.) = خیت : خط دایره مانند که روی زمین کشند.
(خَ یا خِ) [ ع . ] (اِ.) رشته ، سلک . ج . اخیاط .
(گنابادی) خراب، خراب شدن (انسان).
بور، خجلتزده، خیت، سرافکنده، شرمنده ≠ سرفراز، مفتخر