خیری . [خ َی ْ ی ِ ] (حامص ) نیکوکاری بسیار. (ناظم الاطباء).
خیری . [ خ َ رَی ْی ] (ص نسبی ) منسوب است به خیره که عبارت است از جد محمدبن عبدالرحمن . (از انساب سمعانی ).
۱. صفه؛ ایوان.
۲. طاق؛ رواق.
۱. (زیستشناسی) = شببو: ◻︎ ترکش خیری تهی از تیر خار / گاه سپر خواست گهی زینهار (نظامی۱: ۲۹).
۲. (صفت) [قدیمی، مجاز] زرد.
(اِ.) صفه ، ایوان ، رواق .
(خِ) [ په . ] (اِ.) 1 - گل شب بو. 2 - گل همیشه بهار.