خپه. [ خ َ پ َ / پ ِ ] ( ص ، اِ ) خپک. ( از جهانگیری ). فشردن گلو . ( برهان قاطع ) ( آنندراج ) : چو این پیل شد خسته در دام اوسواران خپه در خم خام او.حکیم اسدی ( از فرهنگ جهانگیری ).دهر گردنده بدین پیسه رسن پوراخپه خواهدت همی کرد خبرداری.ناصرخسرو.خپه گشتم دهن و حلق فزونست چو نای وز سر ناله سما نیز چو نایید همه.خاقانی.به آب اندر خپه گشتن چو ماهی.نظامی ( از فرهنگ جهانگیری ).|| نوعی بیماری است و عربان...
فرهنگ عمید
خبک#NAME?
= خبک
فرهنگ فارسی
خفه ۱ - ( صفت ) آنکه دچار خفگی شده گلو فشرده ۲ ٠ - ( اسم ) فشردگی گلو .
