معانی کلمه : خوشخوی

تلفظ بین المللی : /xoʃxˈuːje/ تلفظ :‌ [xoSx'u:je]

لغت نامه دهخدا

خوشخوی. [ خوَش ْ / خُش ْ ] ( ص مرکب ) خوشخو. جمیل الشیم. خوش خلق. بااخلاق. خَلِق. ( یادداشت مؤلف ) : یکی سروقدی و سیمین بدن دلارام و خوشخوی و شیرین سخن.فردوسی.بوقت عطا خوشخویی تازه رویی بروز وغا پردلی کاردانی.فرخی.از عباد ملک العرش نکوکارترین خوشخویی خوش سخنی خوش نفسی خوش حسبی.منوچهری.خردمند به پیر یزدان پرست جوان گرد و خوشخوی و بخشنده دست.اسدی.گر بدخوی است خار و سمن خوشخوی این لاجرم گرامی و آن د...

فرهنگ فارسی

(صفت ) کسی که دارای خلق پسندیده باشد خوش خلق مقابل بد خو .

معانی کلمه : خوشخوی

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات