معانی کلمه : خور

خور. [ خوَرْ / خُرْ ](اِخ ) نام کوشکی است مشهور بخورنق . (برهان قاطع).

خور. [ خوَرْ / خُرْ ] (اِخ ) نام دهی است به استرآباد. (یادداشت بخط مؤلف ).

ضعف؛ سستی؛ ناتوانی.

شاخاب‌هایی از خلیج‌فارس: خور موسی، خور میناب.

۱. روز یازدهم هر ماه خورشیدی.
۲. = خورشید

۱. = خوردن
۲. (صفت) خورنده (در ترکیب با کلمۀ دیگر): شراب‌خور، میراث‌خور، نان‌خور.
۳. (اسم) [قدیمی] خوراک؛ خوردنی.

(خُ) (اِخ .) خورشید، آفتاب .

( ~.) 1 - (اِ.) ریشة خوردن ، خوراک . 2 - خوردنی . 3 - (ص فا.) در ترکیب به معنی خورنده آید: باده خور، میراث خور.

خلیج، شاخاب، شاخابه ≠ شبه‌جزیره

آفتاب، خورشید، شمس، مهر، هور ≠ قمر، ماه

۱. خلیج، شاخاب، شاخابه
۲. زمین پست ≠ شبهجزیره