تلفظ بین المللی : /xˈɑntʃe ˈesfand/ تلفظ : [x'AntSe 'esfand]
لغت نامه دهخدا
خوانچه اسفند. [ خوا / خا چ َ / چ ِ ی ِ اِ ف َ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) طبق گونه ای که در روی آن از دانه اسفند نقشها ترتیب دهند و در جهیزهای زنان همراه کنند شگون را.
دانشنامه آزاد فارسی
خوانچۀ اسفنداز لوازمِ سنتیِ سفرۀ عقد، که خانوادۀ داماد در مراسمِ خوانچه بران به خانۀ عروس می فرستد. پیش ترها تهیه و تزیینِ خوانچۀ اسفند با عطاران بود. خوانچه را با پوست دارچین خانه خانه می کردند و در هر خانۀ آن، جداجدا، مقداری اسفند و کندر و گلپر و فوفل و عناب و خشخاش و قلیاب می نهادند. مردم تهران نان سنگکی، که روی آن با خشخاش عبارت «مبارک باد» نقش شده بود، نیز بر خوانچه می نهادند.wikijoo: خوانچه_...
فرهنگ فارسی
طبق گونه ایکه در روی آن از دانه اسفند نقشها ترتیب دهند و در جهیزه های زنان همراه کنند شگون را .
