خوابگاه. [ خوا / خا ] ( اِ مرکب ) جای استراحت. جای لمیدن. جای دراز کشیدن. اطاق خواب. خیمه خواب. شبستان. ( یادداشت مؤلف ) ( ناظم الاطباء ) : بزرگان چو خرّم شدند از نبیدبشد شنگل و خوابگاهی گزید.فردوسی.چه بد بود کین دشت راه تو بودنه آرام را خوابگاه تو بود.فردوسی.میدانت خوابگاه و خون عدوت آب تیغ اسپرغم و شیهه اسبان سماع خوش.فرخی.دو چادر همیشه بر آن خوابگاه کشیده یکی زرد و دیگر سیاه.اسدی ( گرشاسبنامه ...
(خا ) (اِمر. ) = خوابگه : ۱ - جای خواب . ۲ - محلی برای خوابیدن یک عده . ،در ~ خار داشتن کنایه از: بی قرار بودن .
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - جای خواب اطاق خواب . ۲ - تخت خواب . ۳ - بستر فراش .
دانشنامه عمومی
خوابگاه (به انگلیسی: dormitory) یا لیلیه (به فارسی افغانستان) نوعی مکان اقامتی است که معمولاً برای اقامت گروه بزرگی از افراد مرتبط با هم یا هم صنف طراحی می شود. خوابگاه ها در دانشگاه ها، کالج ها، مدرسه های شبانه روزی رواج بیشتری دارند. پادگان های نظامی، مجتمع های ورزشی، ادارات و شرکت های بزرگ نیز به طور معمول دارای امکانات اقامتی و خوابگاهی هستند.فهرست اماکن اقامتیمسافرخانهمهمانسراهتلخوابگاه دانشج...
