معانی کلمه : خنجک

تلفظ بین المللی : /xˈandʒak/ تلفظ :‌ [x'andZak]

لغت نامه دهخدا

خنجک . [ خ ِ ج َ ] (اِ) درمنه . (ناظم الاطباء).

خنجک . [ خ ُ ج َ ] (اِ) بنه . حبةالخضراء. (ناظم الاطباء). درختی است کژ بر کوه روید. بتازی حبةالخضراش گویند. بوکلک . چتلانغوش . (یادداشت بخط مؤلف ). شجر محلب . (بحر الجواهر) : یاد نآری پدرت را که مدام گه بتنگش چدی و گه خنجک .(از فرهنگ اسدی نخجوانی )....

فرهنگ عمید

بَنه#NAME?

= خارخسک: ◻︎ نباشد بس عجب از بختم ار عود / شود در دست من مانند خنجک (ابوالمؤید: شاعران بی‌دیوان: ۶۰).

= خارخسک: نباشد بس عجب از بختم ار عود / شود در دست من مانند خنجک (ابوالمؤید: شاعران بی دیوان: ۶۰ ).
= بَنه

فرهنگ معین

(خَ جَ ) (اِ. ) نک خارخسک .

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - سیاه دانه . ۲ - درمنه .
بنه حبه الخضرائ درختی است کژ بر کوه روید بتازی حبه الخضراش گویند .

معانی کلمه : خنجک

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات