خَفْری، شمس الدین محمد (۹۵۷/۹۴۲ق)(مشهور به فاضل خفری) متکلم و فیلسوف عصر شاه اسماعیل صفوی. از حوزۀ درس صدرالدین دشتکی و احتمالاً جلال الدین دوانی بهره برد. مهم ترین شاگرد وی شاه طاهر بن رضی الدین کاشانی انجدانی حسینی است که در رواج اندیشۀ شیعی در هند سهم بسزایی داشت. خفری بیش از پانزده اثر در فلسفه، کلام، منطق، هیئت، نجوم و تفسیر باقی گذاشته که معروف ترین شان تعلیقه بر بخش الهیات شرح تجرید قوشجی ا...