معانی کلمه : خطیب

۱. کسی که خطبه می خواند.
۲. سخنران.

(خَ ) [ ع . ] (ص . ) واعظ ، سخنران . ج . خطباء.

دمشقی جلال الدین محمد بن عبدالرحمن شافعی قزوینی خطیب جامع دمشق و دانشمند ( ف. ۷۳۹ ه. ق . ) از آثار او تلخیص المفتاح و ایضاح است .
( صفت ) ۱ - مرد خطبه خوان سخنران . ۲ - واعظ . جمع : خطبائ ( خطبا ) .
ابوالفرج بن عبدالقادر بن صالح بن عبدالرحیم خطیب : از بزرگان شافعی در عصر خود بود مولد و وفاتش بدمشق اتفاق افتاد .

/Khatib/ از توابع دهستان لاله آباد بابل