خربان . [ خ َ ](ع اِ) ج ِ خَرَب . رجوع به خرب در این لغت نامه شود.
خربان . [ خ َ ] (اِخ ) ابن عبیداﷲ. وی از محدثان بود. (از منتهی الارب ).
خربان . [ خ َرْ رَ ] (ع ص ، اِ) مرد بددل . (از منتهی الارب ) (از تاج العروس ).
