معانی کلمه : خداترس

تلفظ بین المللی : /xodɑtˈars/ تلفظ :‌ [xodAt'aRs]

لغت نامه دهخدا

خداترس. [ خ ُ ت َ ] ( نف مرکب ) متقی. پرهیزگار. عفیف. ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). آنکه از خدا ترسد. باایمان. معتقد بخدا. خداپرست : وآن پیر حیایی خداترس با شیر خدای بود همدرس.نظامی.خداترس را بر رعیت گمارکه معمار ملک است پرهیزگار.بوستان.خداترس باید امانت گزارامین کز تو ترسد امینش مدار.بوستان.از آثار معدلت وزیر خداترس معمور. ( ترجمه محاسن اصفهان ص 143 ).- ناخداترس ؛ آنکه از خدا نترسد. غیرمتقی. غ...

فرهنگ عمید

کسی که از خدا می ترسد، پرهیزکار.

فرهنگ فارسی

(صفت ) آنکه از خدا ترسدمتقیپرهیزگار .

مترادف و متضاد

پارسا، پرهیزگار، تقواپیشه، دیندار، متقی ≠ ناپارسا، ناخداترس، خداناترس

معانی کلمه : خداترس

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات