تلفظ بین المللی : /xˈodɑ ˈaːbˈɑdi/ تلفظ : [x'odA 'a:b'Adi]
لغت نامه دهخدا
( خداآبادی ) خداآبادی. [ خ ُ ]( ص نسبی ) منسوب به خداآباد. رجوع به خداآباد شود.خداآبادی. [ خ ُ ] ( اِخ ) ابواسحاق ابراهیم بن حمزةبن مکی بن محمدبن علی خداآبادی ، مردی فاضل ، صالح ، باورع و عاقل از امامان و بزرگان دین بود. او بحدود سنه 500 هَ.ق. عازم حجازشد و از بیابان گذشت. مبداء حرکت او از بصره بود و چون بمکه رسید با فرزندش ابوالمکارم حمزةبن ابراهیم مدتی در مکه مجاور شد و سپس بمدینه برگشت و بسال 5...
فرهنگ فارسی
( خدا آبادی ) ابوالمکارم حمزه بن ابراهیم خدا آبادی فرزند ابراهیم بن حمزه بود .
