تلفظ بین المللی : /xˌodʒandˈiɑn/ تلفظ : [x,odZand'iAn]
لغت نامه دهخدا
خجندیان. [ خ ُ ج َ ]( اِخ ) نام خاندان معروفی در اصفهان بوده و این خاندان در اصفهان از رؤسای شافعیه بوده اند و غالباً مابین ایشان و حنفیه نزاع دست میداد و بقتل و غارت میرسید و هر دفعه یکی از محلات اصفهان خراب و زیر و زبر میشد، علاوه بر ریاست دینی غالب اوقات ریاست بلدی نیز در تصرف ایشان بوده و ایشان را با ملوک سلجوقیه وقایعی است که در کتب تاریخ ثبت است این طایفه اصلاً از شهر خجند از بلاد ماوارءالن...
دانشنامه آزاد فارسی
خُجَنْدیان (قرون ۵ تا ۷ق)(یا: آل خُجَنْد) از خاندان های علمی معروف اصفهان. خاندانی عرب تبار و از فرزندان مُهَّلب بن اَبی صُفّره بودند که پس از فتوحات در سرزمین های ماوراءالنهر ساکن شدند. چون زادگاه این خاندان، شهر خُجَنْد ماوراءُالنّهر بود، به «خُجَنْدی» مشهور شدند و با انتقال به اصفهان در زمان خواجه نظام الملک طوسی (متوفی ۴۸۵) صاحب شوکت و اعتبار شدند و ریاست شافعیان اصفهان را در دست گرفتند. پیوست...
فرهنگ فارسی
نام خاندان معروفی در اصفهان بوده و این خاندان در اصفهان از روسای شافعیه بوده اند .
دانشنامه عمومی
خُجَندیان یا آل خجند دودمانی از دانشمندان و پاسداران ادب و فرهنگ ایرانی در سده های سده ۵، سده ۶ و سده ۷ هجری قمری هستند. اینها که پیشوای شافعیان اصفهان بودند و بیشتر اداره شهر را نیز در دست داشتند، در یکی از دو محله بزرگ اصفهان آن روزگار به نام دردشت می زیستند. چون از خجند برخاسته بودند، آل خجند خوانده می شدند و گویا به سبب صدارت شافعیان اصفهان همگی نام دار به صدر خجندی بودند. ریشه آنها به مهلب اب...
