تلفظ بین المللی : /xasˈɑʔˈɑlbaq1ˌar/ تلفظ : [xas'A?'Albaq1,aR]
لغت نامه دهخدا
خثاءالبقر. [ خ ُ ئُل ْ ب َ ق َ ] ( ع اِ مرکب ) سرگین گاو.در اختیارات بدیعی خواص طبی آن چنین آمده است : زبل البقراست بپارسی سرگین گاو گویند. چون بر ورمهای غلیظنهند تحلیل کند و چون بسوزانند و بر سوراخ بینی نهند با سرکه خون رفتن باز دارد و مجموع زهرها را نافع بود چون بخورند، و گرم بر بدن مالند و رها کنند تا خشک شود بعد از آن برگیرند و دیگرباره بنهند چند نوبت و چون بر پای منقرس نهند با خاکستر و زیت سو...
