معانی کلمه : خاک مرده

تلفظ بین المللی : /xˈɑk mordˈeː/ تلفظ :‌ [x'Ak moRd'e:]

لغت نامه دهخدا

خاک مرده. [ ک ِ م ُ دَ / دِ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) زمینی که رستنی در آن نباشد. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). || خاک پوک که آب بسیار بخود گیرد : سالکان را صحبت تن پروران سنگ ره است سیل را این خاکهای مرده کاهل میکند.صائب ( از آنندراج ). || ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) قبر. گور : چشمه صاف بقا آلوده گرد فناست بوی خاک مرده می آید ز آب زندگی.میرزا حسن واهب ( از آنندراج )....

فرهنگ فارسی

زمینی که رستنی در آن نباشد .

گویش مازنی

خاک بی حاصل – خاک بی قوت

/Khaake merde/ خاک بی حاصل – خاک بی قوت

معانی کلمه : خاک مرده

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

گویش مازنی

کلمات مرتبط

نظرات