خانگاه . (اِخ ) نام یکی از قلاع خمسه ٔ خوارزم است .
خانگاه . (اِخ ) دهی است از دهستان لیریائی بخش پاپی شهرستان خرم آباد، واقع در 28 هزارگزی باختر سپیددشت و 18 هزارگزی باختر ایستگاه چم سنگر. ناحیه ای است کوهستانی و گرمسیری و مالاریایی . دارای 72 تن سکنه که شیعی مذهب و لری و فارسی زبانند. این ده از چشمه سار مشروب میشود و محصولاتش غلات ، حبوبات و لبنیات است ....
فرهنگ عمید
۱. خانه، سرا. ۲. = خانقاه
فرهنگ معین
(اِمر. ) نک خانقاه .
فرهنگ فارسی
خانه، سرا، خانقاه، محل درویشان ( اسم ) ۱ - خانه سرا . ۲ - محلی که درویشان و مرشدان در آن سکونت کنند و رسوم و آداب تصوف را اجرا نمایند نام یکی از قلاع خمسه خوارزم است
دانشنامه عمومی
خانگاه یا خانقاه از ریشه کلمه خُنگ (خنج) (همچنین گونه های آن با عنوان های «زاویه»، «دویره»، «رباط») (به ترکی استانبولی: Tekke، «تکه/تکیه») به محل زندگی، آموزش، و گردهم آیی و فعالیت درویشان و صوفیان گفته می شود. درگاه و آستانه بیشتر به خانقاه هائی گفته می شد که محل زندگی پیر یا مدفن وی بوده است. در دوره های گذشته سالک در سیر و سلوک جغرافیائی خود به عنوان استراحتگاه و توقف از وجود خانقاه ها استفاده ...
نقل قول
خانگاه/خانقاه مکانی است که به طور ویژه برای گردآمدن صوفیان طراحی و ساخته می شود. • «خانقاهی که به خرجش نکند دخل وفا/صرفهٔ وقت در آن است که میخانه شود.» -> مجذوب تبریزی
