تلفظ بین المللی : /xˈɑsakˌije/ تلفظ : [x'Asak,ije]
لغت نامه دهخدا
( خاصکیة ) خاصکیة. [خاص ص َ کی ی َ ] ( اِ ) مقربان. بندگان خاص. در فرهنگ دزی آمده است : این کلمه در زمان سلاطین ممالیک بر افرادی اطلاق میشده که پادشاهان و بزرگان را بگاه بیکاری و خلوت مشغول می کردند. ( از فرهنگ دزی ج 1 ص 346 ).
خاصکیة. [خاص ص َ کی ی َ ] (اِ) مقربان . بندگان خاص . در فرهنگ دزی آمده است : این کلمه در زمان سلاطین ممالیک بر افرادی اطلاق میشده که پاد...
