معانی کلمه : خاستگاه

تلفظ بین المللی : /xˈɑsetɡˈɑh/ تلفظ :‌ [x'Asetg'Ah]

لغت نامه دهخدا

خاستگاه. ( اِ مرکب ) مبداء. محل برخاستن. جایگاه بلند شدن و طلوع کردن.

فرهنگ عمید

جای برخاستن، مبدٲ.

فرهنگ معین

(اِمر. )جایی که چیزی ازآن برمی خیزد یا در آن پدید می آید، منشأ، منبع .

فرهنگ فارسی

( اسم ) مبدا

مترادف و متضاد

خاستنگاه، مبدا ≠ مقصد

۱. خاستنگاه، مبدا ≠ مقصد
۲. سرچشمه، منشا، منبع
۳. تجلی گاه، تجلیگه

beginning (اسم)سر، اقدام، اغاز، شروع، عنصر، ابتدا، خاستگاه، فاتحه، منشاء، سراغاز، مبدا، مبتداsource (اسم)ماخذ، مایه، خاستگاه، منشاء، مبدا، منبع، سر چشمه، عین، چشمه، مصدر، مایه مبداءorigin (اسم)سر، ماخذ، سنخیت، اصل، عنصر، خاستگاه، منشاء، مبدا، سرمایه، سر چشمه، نسب، مصدر، اصل بنیاد...