تلفظ بین المللی : /hejnˈije momkˈeneː/ تلفظ : [hejn'ije momk'ene:]
لغت نامه دهخدا
حینیه ممکنه. [ نی ی َ / ی ِ ی ِ م ُ ک ِ ن َ / ن ِ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) قضیه موجهه بسیطه است که در آن حکم شود بسلب ضرورت وصفیه از جانب مخالف. و این چون حینیة مطلقه نزد منطقیین اعتبار ندارد. مثال : کل مَن به ذات الجنب ممکن ان یسعل فی بعض اوقات کونه مجنوباً و این نقیض مشروطه عامه است ، چنانکه حینیه مطلقه نقیض عرفیه عامه است ، و آن قضیه ای است که حکم شود در آن به ثبوت یا سلب بالفعل در بعض اوقات ...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حینیه ممکنه یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای قضیه ای با جهت امکان عام مادام الوصف است.حینیه ممکنه، قضیه موجهه بسیطی است که در آن به سلب ضرورت از طرف مقابل (امکان عام) حکم شده است و امکان آن به لحاظ اتصاف ذات موضوع به وصف عنوانی خویش است؛ مانند: «کل ماشٍ غیر مضطرب الیدین بالامکان العام حین هو ماشٍ» یعنی هر راه رونده ای هنگام راه رفتن امکان دارد دست هایش را حرکت نده...
