حیاط. (ع اِ) ج ِ حائط. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به حائط شود.
حیاط. [ ح َ ] ( از ع ، اِ ) محوطه و هر جای دیواربست و سرای و خانه و صحن خانه. ( ناظم الاطباء ). صحن و گشادگی خانه. در تداول فارسی ، فضائی وسیع و بی سقف که اطاقها بر طرفی یا چند طرف آن بنا شده است.- حیاط آشپزخانه .- حیاط اندرونی .- حیاط بیرونی .- حیاط خلوت ؛ سراچه ای در خانه که برای کار...
فرهنگ عمید
۱. صحن خانه. ۲. زمین جلو ساختمان که دور آن دیوار باشد.
فرهنگ معین
(حَ ) (اِ. ) صحن خانه ، زمین برابر ساختمان که دور آن دیوار باشد.
فرهنگ فارسی
صحن خانه، زمین جلوساختمان که دور آن دیوارباشد ( اسم ) جمع حائط (حایط ) . ۱ - دیوارها. ۲ - بستانها .
دانشنامه عمومی
حیاط فضایی در معماری است که دو کاربرد زیر را دارد:صحن خانه و زمین جلوی ساختمان که اطراف آن محصور باشد.آن قسمت از عرصه که در اشتغال ساختمان نباشد و معمولاً محصور، گل کاری و درختکاری می شود.حیاط در خانه های قدیمی مرکز و قلب ساختمان بوده است. حیاط مرکزی همراه با ایوان در هر سمت، ویژگی بود که از گذشته های دور در معماری ایرانی به چشم می آمد. همچنین حیاط محلی برای برگزاری مراسم مختلف نظیر مراسم مذهبی، ع...
