معانی کلمه : حکمیت

حکمیت. [ ح َ ک َ می ی َ ] ( ع مص جعلی ، اِمص ) میانجی گری در ترافع. || داوری.

۱. داوری بین دو یا چند تن.
۲. (حقوق ) رسیدگی به اختلاف و حل آن در خارج از دادگاه.

(حَ کَ یَّ ) [ ع . حکمیة ] (مص جع . ) میانجی گری ، داوری .

داور

داوری بین دویاچندتن، رسیدگی به مرافعه درخارج
( مصدر ) ۱ - میانجی گری . ۲ - داوری بین دو یا چند تن رسیدگی و رای بختم قضیه در خارج از محکمه تحت شرایط معینی .