معانی کلمه : حله باف

حله باف. [ح ُل ْ ل َ / ل ِ ] ( نف مرکب ) بافنده حله :
تا صبا شد حله باف و ابر شد گوهرفشان
هیچ لعبت در چمن خالی ز طوق و یاره نیست.

بافنده حله