معانی کلمه : حلاه
لغت نامه دهخدا
حلاة. [ ح َ ] (ع اِ)حلاة سیف و حلی سیف ؛ پیرایه ٔ شمشیر. (منتهی الارب ).
( حلاة ) حلاة. [ ح َ ] ( ع اِ )حلاة سیف و حلی سیف ؛ پیرایه شمشیر. ( منتهی الارب ).

حلاة. [ ح َ ] (ع اِ)حلاة سیف و حلی سیف ؛ پیرایه ٔ شمشیر. (منتهی الارب ).