معانی کلمه : حطم
لغت نامه دهخدا
حطم . [ ح ُ طُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ حَطوم . (منتهی الارب ). رجوع به حطوم شود.
حطم . [ ح َ طَ ] (ع اِ) بیماریی است که در پاهای ستور عارض شود. (منتهی الارب ).
حطم . [ ح ِ طَ ] (ع ص ، اِ) ج ِ حطمة. یقال : صَعدة حطم ؛ باعتبار الاجزاء. (منتهی الارب ).
فرهنگ عمید
شکستن، خرد کردن.
فرهنگ معین
(حَ ) [ ع . ] (مص م . ) درهم شکستن .
فرهنگ فارسی
( مصدر ) شکستن ( چیز خشک ) .
شکسته شکسته تن و حال
شکسته شکسته تن و حال