تلفظ بین المللی : /hˈasr q1azˈɑjˈɑ/ تلفظ : [h'asR q1az'Aj'A]
لغت نامه دهخدا
حصر قضایا. [ ح َ رِ ق َ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) ( اصطلاح منطق ) مقابل اهمال آن. موضوع قضیه حملی یا جزوی شخصی بود، یعنی قابل وقوع شرکت نبود یا بود. و بر تقدیر اول ، قضیه را مخصوصه و شخصیه خوانند و آن یا موجبه بود، مانند: زید کاتب است. یا سالبه بود، مانند: زید کاتب نیست. و اگرقابل شرکت بود یا کمیت محکوم علیه مذکور بود یا نبود. اگر مذکور نبود قضیه را مهمله خوانند. موجبه چنانکه : مردم کاتبست. و سال...
فرهنگ فارسی
مقابل اهمال آن موضوع قضیه حملی یا جزوی شخصی بوده یعنی قابل وقوع شرکت نبود یا بود
