حسین صبوری. [ ح ُ س َ ن ِ ص َ ] ( اِخ ) ابن علی تبریزی شاعر متخلص به صبوری از ایران به روم شد و در 1269 هَ. ق. درگذشت. دیوان شعر فارسی و ترکی دارد. ( هدیة العارفین ج 1 ص 329 ). و گویا هموست که در ریحانة الادب به تخلص صبور تبریزی یاد شده است. ( ذریعه ج 9 ص 596 و 597 ).
