حسد. [ ح ُ س ُ ] (ع اِ) ج ِ حسود.
حسد. [ ح ُس ْ س َ ] (ع اِ) ج ِ حاسد.
۱. = 〈 حسد بردن
۲. (صفت) [قدیمی، مجاز] مایۀ حسادت.
〈 حسد بردن: (مصدر لازم) به مال و مقام کسی حسودی کردن و زوال آن را خواستن؛ حسادت.
بخل
غیرت
ارشک، حسادت، رشک
۱. ارشک، حسادت، رشک
۲. بخل،
۳. غیرت
رشک، رشک ورز