حزازالصخر. [ ح َ زُص ْ ص َ ] (ع اِ مرکب ) حزازالصخور. گلسنگ حناء قریش . زهرالخوف . در ترجمه ٔ صیدنه ٔ ابوریحان آمده است که حزازالصخور یا حزازالجبل . بولس گوید: و آن چیزیست که بر سنگ پیدا آید، شبیه جامه ٔ غوک که عرب او را طحلب گوید و چهاربخت گوید: او را حزاز گویند بدان سبب که داروی علتی است که او را هم حزاز گویند...؟ و حزاز و قوبا را سودمند بود - انتهی . و صاحب اختیارات گوید: زهرالحجر است و در پارس...