تلفظ بین المللی : /hˈarf mˈasdar/ تلفظ : [h'aRf m'asdaR]
لغت نامه دهخدا
حرف مصدر. [ ح َ ف ِ م َ دَ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) اداة مصدر. علامت مصدر. پساوند مصدر و آن دال و نون یا تاء و نون است. شمس قیس علامتهای حاصل مصدر را نیز در عنوان حرف مصدر آورده گوید: و آن الف و راء است که در اواخر بعضی افعال معنی مصدری دهد، چنانکه رفتارو گفتار و کردار و در بعضی کلمات معنی صفت دهد، چنانکه کشتار و مردار و خریدار و گرفتار و خواستار و فروشار. ( المعجم ص 167 ). رجوع به «ار» شود. و ...
فرهنگ فارسی
و آن الف و رائ است که در اواخر بعضی از افعال معنی مصدری دهد
