تلفظ بین المللی : /hadʒˈiːjat/ تلفظ : [hadZ'i:jat]
لغت نامه دهخدا
حجیت . [ ح ُج ْ جی ی َ ] (ع مص جعلی ،اِ مص ) حجت بودن . حجیت خبر واحد بحثی است از اصول فقه . رجوع به خبر واحد شود. حجیت اجماع بحثی است از اصول فقه و رجوع به اجماع شود. حجیت ظن و حجیت قطع بحثهائی است از همان علم . رجوع بکلمه ٔ قطع و ظن شود.
حجیت. [ ح ُج ْ جی ی َ ] ( ع مص جعلی ،اِ مص ) حجت بودن. حجیت خبر واحد بحثی است از اصول فقه. رجوع به خبر واحد شود. حجیت ...
فرهنگ فارسی
حجت بودن حجیت خبر واحد بحثی است از اصول فقه
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حجیت داشتن یعنی صحّت استناد و احتجاج به یک دلیل.حجیت، به معنای صحت استناد به ادله معتبر شرعی ( قطع ، اماره و اصل عملی ) و درستی عمل بر طبق آنها است. در عرف هر چیزی که قابلیت داشته باشد به وسیله آن بر دیگران احتجاج شود، دارای حجیّت است، چه مولا با آن، بر بنده خود احتجاج کند و چه به عکس.لازمه حجیت یک دلیل ، منجزیت و معذریت آن است؛ یعنی در جایی که دلیل، به واقع اصابت کند، تکلیف بر مکلف منج...
