حتر. [ ح ُ ت ُ ] (ع اِ) ج ِ حتار. (منتهی الارب ).
حتر. [ ح َ ] (ع اِ) زمین بلند و دراز. آنچه از زمین بلند برآمده باشد. || چیزی اندک . (منتهی الارب ). || روباه نر. (مهذب الاسماء) (منتهی الارب ).
از توابع دهستان یا رود واقع در منطقه ی نور
