حبر. [ ح ُ ] (ع اِ) ج ِ حبیر.
حبر. [ ح ِ ] (ع اِ) ج ِ حِبرَة.
حبر. [ ح ِ ب َ ] (ع اِ) ج ِ حِبرة.
حبر. [ ح ِ ب ِ ] (ع اِ) زردی دندان .
۱. مرکّب؛ جوهر.
۲. نوعی پارچۀ لطیف و موجدار.
۱. عالِم؛ دانشمند.
۲. پیشوای روحانی و دانشمند یهود.
عالم، دانشمند (یهودی)