تلفظ بین المللی : /hˈobb ˈaːstamˌahiq1ˌuːn/ تلفظ : [h'obb 'a:stam,ahiq1,u:n]
لغت نامه دهخدا
حب اصطمحیقون. [ ح َب ْ ب ِ اِ طَ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) اکثری از مرضهای بلغمی و سوداوی را نفع دهد و اخلاط مختلفه را از دماغ و بدن به اسهال دفع کند، صفت آن ایارج فیقرا ده درم پوست هلیله زرد و افتیمون و غاریقون و بسفایج و نمک هندی از هر یک دو درم ، مقل ازرق شش درم ، مقل را در آبی که بادیان رومی در او جوشانیده باشند حل کنند و باقی ادویه را کوفته و پخته بدان بسرشند و حب ها ساخته از سه درم تا چهار...
