حائری اصفهانی، عبدالرحیم (کربلا ۱۲۹۴ـ تهران ۱۳۶۷ق)ادیب، شاعر و عالم دینی ایرانی. در کربلا و اصفهان نزد علمای برجسته ای، چون میرزا علی قلی حایری و محمدهاشم چهارسوقی، درس خواند و سرانجام اجازۀ اجتهاد گرفت. در انقلاب عراق به رهبری میرزای دوم شیرازی شرکت جست. در آخرین سال های زندگی اش در تهران به تدریس و ارشاد سرگرم بود. از آثارش: مجمع الاسرار به نظم (تهران، ۱۳۳۲ش)؛ ملخص المقال فی احوال الرجال به نظم ...
