تلفظ بین المللی : /hˈɑmed dʒˌabarˈuti/ تلفظ : [h'Amed dZ,abaR'uti]
لغت نامه دهخدا
حامد جبروتی. [ م ِ ج َ ] ( اِخ ) ابن محمود جبروتی ، مکنی به ابومحمد، ساکن مکه. علم و عبادت بدو بکمال رسید. وی بسال 962 هَ. ق. وفات کرد و شیخ عبدالعزیز زمزمی قصیده ای در رثاء او سروده که مطلع آن این است :ایها الغافل الغبی تنبه ان بالنوم یقظة الناس اشبه.در این قصیده پنجاه ویک بیتی او را جامع علوم خوانده گوید پنجاه سال با او دوست بودم ، و وی را به کنیت ابومحمد خطاب کرده است. رجوع به النورالسافر صص 25...
فرهنگ فارسی
محمود جبروتی مکنی بابی محمد ساکن مکه علم و عبادت در او بکمال رسید
