تلفظ بین المللی : /dʒˈoːz hˈendi/ تلفظ : [dZ'o:z h'endi]
لغت نامه دهخدا
جوز هندی. [ ج َ / جُو زِ هَِ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) گردکان هندی است که نارگیل باشد، معرب آن نارجیل است. ( برهان ). در رساله پهلوی ( خسروکواتان و ریتک وی ) «بند 50» آمده : انارگیل که با شکر خورند بهندوی انارگیل خوانند و بپارسیک گوچ ی هیندوک ( گوز هندی ) خوانند. ( حاشیه برهان چ معین از اونوالا ص 25 ). نارجیلست و گفته شود جوز بویا، گرم و خشک در سیم و گویند در دوم ، بوی دهان خوش کند و جگر و معده ر...
فرهنگ معین
(جُ زِ هِ ) (اِمر. ) نک نارگیل .
دانشنامه آزاد فارسی
جوزِ هِنْدی (nutmeg)جوزِ هِنْدیمغز معطّر دانۀ سخت درخت همیشه سبز جوز هندی۱، از تیرۀ جوز۲، بومی جزایر مالوکو۳ اندونزی. جوز هندی و پوسته دوم آن، با نام پوست جوز هندی۴، ادویۀ آشپزی اند. جوز هندی در طب سنتی نیز به کار می رود. در طب سنتی افریقا، از درخت جوز افریقایی۵ برای درمان عفونت های قارچی مزمن در بیماران دیابتی استفاده می کنند. علاوه بر موارد استفاده جوز هندی در طب سنتی، در ۱۹۹۹، داروسازان امریکای...
فرهنگ فارسی
گردکان هندی است که نارگیل باشد معرب آن نارجیل است .
دانشنامه عمومی
جوز هندی معرب گوچ هندوک پارسی یا جوز بویا نوعی ادویه است. جوز هندی تخم سخت و خوشبوی درخت جوز بویا است که آرد می کنند و مصرف آن به عنوان ادویه صورت خشک شده در مناطق گرمسیری رواج بسیاری دارد.آنچه جوز هندی را به یکی از طعم دهنده ها و ادویه های پرمصرف در غذا- به خصوص در مناطق گرمسیری- تبدیل کرده است، عطر و بوی تند و مطبوع آن است.هر دانه را از خارج، پوسته سختی به رنگ قهوه ای متمایل به خاکستری در برمی گ...
