جمال . [ ج ُ ] (اِخ ) نام شهری است . (منتهی الارب ).
جمال . [ ج َ ] (ع اِ) ج ِ جُمالَة. (منتهی الارب ). رجوع به جمالة شود.
جمال . [ ج ِ ] (ع اِ) ج ِ جَمَل . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به جمل شود.
شتران.
شتردار؛ شتربان؛ ساربان.
۱. زیبایی؛ نیکوصورتی؛ حسن صورت؛ خوشگلی.
۲. [قدیمی، مجاز] مایۀ زیبایی.
(جَ مّ) [ ع . ] (ص .) شتربان ، ساربان .
(جَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) زیبا بودن . 2 - (اِمص .) زیبایی .
نیکوچهره، زیبا
(تلفظ: jamāl) (عربی) زیبایی؛ (به مجاز) مایهی زیبایی و زینت بخش؛ (در تصوف) جلوههای الطاف خداوندی .
حسن، خوشگلی، زیبایی، صباحت، قشنگی، نیکویی، وجاهت ≠ بدگلی، بدمنظری
زیبای