تلفظ بین المللی : /dʒˈozʔ lˈɑjtdʒazˌi/ تلفظ : [dZ'oz? l'AjtdZaz,i]
لغت نامه دهخدا
جزء لایتجزی. [ ج ُ ءِ ی َ ت َ ج َزْ زا ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) ذرّه. جوهر فرد. اتم. و در اصطلاح فیزیک کوچکترین قسمت جسم که بتواند در ترکیب آن با اجزای دیگر شرکت کند. || در اصطلاح علوم عقلی جوهرفرد را گویند، و آن جوهری باشد دارای وضع که بهیچ روی قسمت پذیر نباشد، نه تقسیم قطعی و نه کسری و نه درفرض و نه در وهم. متکلمان آن را باور دارند و برخی از حکما آنرا رد کرده اند. در تعریف مذکور جوهر بمنزله جن...
دانشنامه آزاد فارسی
جُزءِ لایَتَجَزّیجُزءِ لایَتَجَزّی (یا: جزء لایتجزاء) اصطلاحی فلسفی، اشاره به یک به یکِ اجزای تجزیه ناپذیر، چه متناهی و چه نامتناهی، که ماده را یا مرکب از آن یا تقسیم پذیر بدان دانند. دموکریتوس (= ذیمقراطیس) فیلسوف یونانی، جهان را تشکیل-یافته از مجموع ذراتی غیرقابل تقسیم می دانست و نظریه وی به نام نظریة اصحاب ذره و جزء مشهور شد. در طول اندیشة فلسفی از یونان باستان تا فلسفة اسلامی، قرائت ها و نظریا...
